Piotr Lachert

Ho conosciuto il M? Piotr Lachert a Pescara, come docente del Corso Biennale di Didattica Pianistica presso la Scuola Superiore di Musica dell?Accademia Musicale Pescarese. Ho avuto il piacere di lavorare con lui per due anni, e di apprezzarne la statura di musicista. Al termine del corso mi ha proposto di divenire interprete della sua musica. Dopo qualche esitazione ho accettato, ed ho iniziato a studiare la sue Sonate pianistiche, assai impegnative, ma sempre affascinanti. Ho gi?suonato pi?volte in pubblico la X, la XII, e la XIV Sonata (Triste), di grande difficolt?esecutiva, che hanno raccolto un consenso entusiasta. ?uno dei pi?grandi musicisti che abbia mai conosciuto.Lavorare con lui ?un?esperienza indimenticabile.La sua musica svela grandi bellezze. ?

Piotr  Lachert est devenu en peu de temps un compositeur surprenant  de son temps ; un écrivain sensible ; un intellectuel raffiné, un être attentif et sensuel qui dépasse son époque. Il a sa place bien méritée  dans la culture  de ses contemporains. Son œuvre empreinte d’élégance, d’imagination, ses racines slaves, comme chez Chopin, marquent ses compositions d’un trait mélancolique. 

Sa musicalité nous emporte dans un monde attachant que l’on n’a pas envie de quitter.

Piotr est un homme en marche, et il marche vite. Il marche vite car il y a tant de choses à comprendre, à vivre, à respirer, à contempler, à partager, à écrire, à jouer, à aimer.

Dans chacune de ses œuvres s’entend cet empressement, cette boulimie. C’es que l’heure n’est pas à chipoter, elle est à manger, à boire, à aimer, à pleurer et à rire. Qui peut le comprendre est emporté, et tant pis pour les autres.

Piotr est un compositeur du grand large, son œuvre est un océan.

Ho avuto la fortuna di studiare con Piotr Lachert a Bruxelles dal 1975 al 1978. Questi primi tre anni di formazione hanno avuto una grande importanza per la mia storia personale e non ?un caso che la mia professione ?adesso quella del pianista, oltre che dell’insegnante. Ho naturalmente un debito di riconoscenza nei confronti di Piotr Lachert che testimonier?sicuramente scrivendo un mio ricordo personale. Non ho purtroppo fotografie di quegli anni.

We have been performing Piotr Lachert’s works since 2001. In fact, we have premiered his Risposta a la bella postina in the U.S., Brazil, Spain, and Serbia; and Amalo Mio in the U.S. and Serbia. We also recorded Risposta in a CD of postmodern duets for Josquin Records.
Whenever we play Maestro Lachert’s works, they are the highlights of the program. Musicians, critics, and audience members alike always comment enthusiastically on his works. His sense of humor links his music to a venerable tradition and his technical command of compositional techniques places him among the great composers of our times.

quante cose mi ha insegnato, Maestro. Grazie sempre, infinitamente grazie…

quante Evviva l’arte ed il divertimento che il Duo Maclé ed il Maestro Piotr Lachert continuano a regalare a tutti noi pianisti ed al pubblico

o ospitato il Maestro ad una Masterclass a Loro Ciuffenna qualche anno fa, ed ?stata una delle esperienze pi? Belle che ho potuto offrire ai miei studenti…

Difficile, per me, esprimere un pensiero sulla Sua persona! Affiorano emozioni diverse dal sapore genuino di autentica gratitudine. Compositore eclettico, mai banale, non facile. Didatta dalle innumerevoli risorse, generoso, attento a valorizzare quanto di positivo esiste in ciascuno. Uomo dalla vita complicata, intensa, sofferta, straodinariamente vivace. Amico sempre presente, nella buona e nella cattiva sorte. Ciao Piotr. A presto, Maestro!

 » O WSPÓŁPRACY PIOTRA Z EMIGRACYJNYM PISMEM „Biuletyn Informacyjny”, polsko-włoski kwartalnik kulturalny wyznaczył sobie, już przed 12 laty, ścisły program redakcyjny. Pismo miało być więzią pomiędzy organizacjami polonijnymi na terenie Włoch, ale też próbą kronikarskiego zapisu działalności wybitnych Polaków żyjących w Italii. W wywiadach i reportażach zostało utrwalone dzieło wielu spośród nich. Istniała jednak zawsze biała plama. Kogoś brakowało. Nie uchwycono w porę (a potem było już na to zawsze za późno) niespokojnego i twórczego ducha Polaka, który dla kultury i sztuki włoskiej zrobił ogromnie dużo, możnaby powiedzieć „za dużo” jak na skromne środki „Biuletynu”. I ta nieobecność na łamach pisma, dawała się odczuć. By więc nie stracić z oczu sylwetki Piotra Lacherta, by być w stałym kontakcie z jego bogatym życiem i niewyczerpanymi pomysłami poproszono, by po prostu pisał dla „Biuletynu Informacyjnego”.
I tak Piotr de Peslin Lachert zaczął dzielić się z nami swoimi doświadczeniami i przekazywać nam swoje przemyślenia – zawsze oryginalne, zawsze na granicy paradoksu. Z niebywałą lekkością i poczuciem humoru poruszał w tekstach drażliwe problemy. Ukazywał świat muzyki w nowej dla wielu, niebanalnej perspektywie. A w tytułach jego tekstów pojawiło się, jako rodzaj artystycznego credo, słowo: „…inaczej”.
Maestro Lachert (jak nazywają go jego uczniowie) pisał dla nas o geniuszu Chopina, o wynaturzeniach związanych z nagrywaniem muzyki, o karykaturalnym wystawianiu oper, o piraterii w dyskografii, o akademickim czyli sztywnym ocenianiu kompozytorów… Trwa to już od wielu lat.
Jedną z antypatycznych cech „Biuletynu Informacyjnego” jest fakt, że (z uwagi na niski budżet) skłania on autorów do współpracy wolontaryjnej. W tym sensie pismo jest dłużnikiem Piotra Lacherta, którego postawę możnaby określić po włosku słowem: generosit?, (co po francuzku brzmi: générosité, a po angielsku: generosity). W języku polskim słówko to wyszło z mody i brzmi archaicznie: hojność? szczodrobliwość? rozmach? Człowiek rodzi się obdarzony (lub nie) tą cechą.
Więc czy małe: dziekujemy Piotrze! może wystarczyć? « 

… insomma un romanzo globale, totale, capace di restituire al lettore un mondo intero, un romanzo che forse all’Abruzzo contemporaneo mancava, e non solo all’Abruzzo.

grazie Maestro per il sup ottimo libro « NOI PIANISTI »…. « qualcosa di veramente unico nell’universo della didattica pianistica.